zoeken
project 10 van 23

Buiten-binnen op Brede school Oosterbeek

Buiten-binnen op Brede school Oosterbeek

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
98_1286537416_school1-001.jpg
98_1286537419_school1-002.jpg
98_1286537421_school1-003.jpg
98_1286537424_school1-004.jpg
98_1286537428_school1-005.jpg
98_1286537432_school1-006.jpg
98_1286537436_school1-007.jpg
98_1286537440_school1-008.jpg
98_1286537442_school1-009.jpg
98_1286537444_school1-010.jpg
98_1286537446_school1-011.jpg
98_1286537449_school1-012.jpg

Opdrachtgever: Gemeente Renkum
Ontwerp: Kokke Designer/Petra Hartman, Oosterbeek
Uitvoering: Aannemersbedrijf M.T.M. Peters, Groesbeek, Gerritsen Bouwgroep
Producenten: Nijmeegse Betonindustrie De Hamer, StruykVerwo Infra

Niet het onmogelijke vragen en toch vernieuwend zijn. Vaak door slim te zijn als ontwerper en het maximale uit een project halen. Omgevingsvormgever Ruud-Jan Kokke gaat in veel gevallen uit van standaard, maar haalt daar wel het maximale uit. “Je kunt eenvoud en standaard veel beter benutten dan nu wordt gedaan. Je kunt ook zoveel meer doen met een betonstraatsteen dan ik om mij heen ervaar. Zoek het maximale. In de vorm van echt ontwerp en niet in extreem duur materiaalgebruik.”

Ruud-Jan Kokke van Kokke Designer uit Oosterbeek verbaast zich erover dat partijen in het bouwproces grijpen naar zaken als marmer en natuursteen en niet op zoek gaan naar een passender oplossing voor materiaalgebruik. “Dan ben je vaak duur uit. Bij een plaatselijke smid heb ik de zeer aparte kunsttrap voor het Beekdal Lyceum in Arnhem - een beeldbepalend element in de school - voor dezelfde prijs laten maken als een standaard trap. Nog een voorbeeld: voor de studentenhuisvesting in Leiden heb ik een serie meubelen ontworpen die goedkoper zijn dan IKEA meubelen. Of zoeken naar een opvallende, plezierige bestrating maar wel met gangbare materialen. En dan zoveel meer krijgen ...”

Het begint voor Kokke met het nadenken over bestaande technieken, mogelijkheden en producten. En je niet laten mangelen in bouwmolens, voegt hij er direct aan toe. “Je moet er natuurlijk wel zelf de nodige tijd en energie in steken en ook andere partijen op weg helpen in jouw ontwerp. Bijvoorbeeld praten met de uitvoerder en straatmakers. Dat doet wonderen. Dan halen ook zij het maximale uit het ontwerp.”

Brede school Oosterbeek
Het logenstraft het idee dat werken met kunstenaars of designers meteen een extreem prijskaartje met zich meebrengt. Kokke durft zelfs te stellen dat zijn ideeën en suggesties af en toe goedkoper uitpakken dan een reguliere oplossing. “Als je maar weet waar de crux zit.” Kokke kreeg samen met kunstenaar Petra Hartman de opdracht om de inrichting en buitenruimte te ontwerpen van de brede school in Oosterbeek. Dat gaf hen de gelegenheid om een link te leggen tussen binnen en buiten. De omgevingsvormgever legt uit: “Wij hebben de link tussen binnen en buiten kunnen leggen bij de nieuwbouw van deze school. Het kleurrijke tegelpatroon in de hal van de school is doorgezet in het schoolplein buiten. Met betontegels in hetzelfde vierkantpatroon als binnen, waar ook de betontegels liggen om de twee-éénheid tussen interieur en exterieur te versterken. Bovendien hebben wij niet alleen de entree, maar het hele buitengebied mogen ontwerpen. Daarbij is het hoogteverschil in het terrein onder meer benut voor een amfitheater, waarbij zware betonbanden zijn toegepast als zitelementen. Het geeft aan hoe je met relatief eenvoudige middelen een geheel eigen sfeer kunt creëren. Vernieuwingen, zonder dat je een toevlucht hoeft te nemen tot een materiaalkeuze die onmogelijk in het budget past. Vernieuwingen als toegevoegde waarde van de ontwerper.”

TBS-kliniek Nijmegen
Niet veel anders is het uitgangspunt geweest voor de terreininrichting van de TBS-kliniek Pompestichting in Nijmegen. “Normaliter een inrichting waarbij het benodigde grote parkeerterrein als een kille plak asfalt wordt neergelegd. En dan is het een desolate vlakte wanneer de auto’s weg zijn. Ik heb getracht om dat parkeren op een andere manier aan te pakken door er een ‘parkeerpark’van te maken. Als een soort streepjestapijt heb ik de verharding uitgerold over het terrein. Echter niet op één niveau maar met hoogte verschillen. Zo heb ik de hoofdroute over het parkeerterrein verhoogd aangelegd ten opzichte van  de parkeerplekken. Deze witte weg is het verlengstuk van de ‘Weg door het Jonkerbos’; een mooie route door een bosrijke, groene omgeving. Een beetje slingerend ook. Dit is benadrukt in de toegangswegen op het terrein. Slingerend en verhoogd aangelegd en ‘s avonds met groen licht aangeschenen, om het groene karakter te versterken.”

Langs de witte weg zijn de antracietkleurige parkeervakken verdiept aangelegd als een soort basis van de ‘dijkweg’. De parkeervakken geven als het ware ondersteuning aan de weg. “Het aardige is dat mensen gewoon op die verhoogde weg blijven lopen, hoewel ze ook stukken zouden kunnen afsnijden. Het streepjespatroon van de terreinrichting loopt consequent in één richting door, hoe de parkeervakken of weg ook gesitueerd zijn. Het buitenterrein biedt op deze wijze een veel natuurlijker beeld dan een parkeerplaats voor 280 auto’s. Het is nu veel meer een voetgangersgebied geworden tussen omgeving en gebouwen. Eigenlijk hetzelfde principe als bij de scholen waar je ook een vloeiend overgangsgebied maakt tussen buiten en binnen”.

Alle projecten
Project aanmelden

project 10 van 23

Betonnen bestrating, oneindig veelzijdig