zoeken
project 20 van 25

Mooi en rustig straatbeeld LUMC

Mooi en rustig straatbeeld LUMC

1
2
3
4
5
6
68_1286824152_project-vk.jpg
68_1286824155_project-vk-2.jpg
68_1286824159_-mg-9578-web.jpg
68_1286824165_-mg-9599-web.jpg
Elementen zoals cortenstalen boombakken sieren de ruimte
Speciale S-vrormige betonbanden tussen fietspad en wandelzone

Opdrachtgever: LUMC Leiden
Ontwerp: Bart Hoes ontwerpburo voor tuin en landschap, Heemstede
Betrokkenen: EGM Architecten, Louis Poulsen Lighting, Hoofddorp
Producent: Betonindustrie Monshouwer

De karakteristieke nieuwbouw van het Onderzoeksgebouw en Onderwijsgebouw voor het Leids Universitair Medisch Centrum is aangegrepen om de openbare ruimte te herinrichten. Lag er voorheen rondom het hoofdgebouw een onoverzichtelijke publieke ruimte, waar verkeersstromen door elkaar heen liepen, thans is sprake van een bijzondere langzaamverkeersroute met verblijfsfunctie, dat officieel het Hippocratespad heet maar steevast de ‘museumroute’ wordt genoemd. Deze as is bestraat met speciaal voor dit project ontwikkelde betontegels, waarvan 90 procent is uitgevoerd met een lichtgrijze (grijs) toplaag van uitgewassen graniet (afwerking). De overige 10 procent is, als strooitegel, uitgevoerd in een antracietgrijze toplaag van donker graniet met fracties  koperslak (toeslagmateriaal). Door het grootformaat van de betontegels (30x60x8 cm) (langformaat) ontstaat een lengtewerking in het straatbeeld dat mooi en rustig is. Om een stijlvolle scheiding te markeren tussen het fietsers- en voetgangersgebied is gebruik gemaakt van een sierlijke S-vormige betonband.

Het is een krachtige, semiopenbare as geworden naar een ontwerp van tuin- en landschapsarchitect Bart Hoes. De route leidt 24 uur per dag vele fietsers en voetgangers (wandelen/fietsen) van en naar het Centraal Station Leiden en het museum Naturalis en achterliggende universiteitsterreinen. Uiteraard is het tevens een aantrekkelijke route voor de bezoekers en medewerkers van het LUMC zelf. Een as die nu nog maar op twee punten wordt doorkruist: enerzijds door de entree voor de expeditie en anderzijds door de ambulanceroute.

Als blikvangers zijn weerszijden van de route grote, conisch gevormde boomkuipen geplaatst. Deze opvallende ‘steel planters’, zoals ze in the City of London worden genoemd alwaar de lokale gemeente inmiddels belangstelling heeft getoond voor deze bijzondere objecten, zijn gemaakt van cortenstaal. De boomkuipen zijn 50 cm in de grond ‘verzonken’ tussen de betontegels. Door dit ontwerp van Bart Hoes lijken de boomkuipen te zweven in de bestrating.

De boomkuipen geven plek aan 40 stuks witte, meerstammige berkenbomen, met aan de voet groepen Lampenpoetsergras, dat met z’n wuivende blad op zichthoogte zorgt voor een sierlijke en groene uitstraling. Maar ook vanuit de hoogbouw is het een aangename, groene buitenruimte. De boomkuipen vormen als geheel, binnen het stedelijke landschap van het ziekenhuisterrein, de groene long van het LUMC, samen met de in een strak ritme geplante bomen (Valse Christusdoorn). Veel aandacht is voorts geschonken aan de mate van openheid en sociale veiligheid binnen het terrein, waarbij extra veel onderzoek is uitgevoerd naar vorm, uitstraling, effectiviteit en kwaliteit van de buitenverlichting (model ‘Kipp Post’). De Museumroute is uitgegroeid tot een uitnodigende buitenruimte waar men, liefst in de zon, lekker kan wandelen of even een bankje kan pikken.

De karakteristieke nieuwbouw van het Onderzoeksgebouw en Onderwijsgebouw voor het Leids Universitair Medisch Centrum is aangegrepen om de openbare ruimte her in te richten. Lag er voorheen rondom het hoofdgebouw een onoverzichtelijke publieke ruimte, waar verkeersstromen door elkaar heen liepen, thans is sprake van een bijzondere langzaamverkeersroute met verblijfsfunctie, dat officieel het Hippocratespad heet maar steevast de ‘museumroute’ wordt genoemd. Deze as is bestraat met speciaal voor dit project ontwikkelde betontegels, waarvan 90 procent is uitgevoerd met een lichtgrijze (grijs) toplaag van uitgewassen graniet (afwerking). De overige 10 procent is, als strooitegel, uitgevoerd in een antracietgrijze toplaag van donker graniet met fracties  koperslak (toeslagmateriaal). Door het grootformaat van de betontegels (30x60x8 cm) (langformaat) ontstaat een lengtewerking in het straatbeeld dat mooi en rustig is. Om een stijlvolle scheiding te markeren tussen het fietsers- en voetgangersgebied is gebruik gemaakt van een sierlijke S-vormige betonband.

Het is een krachtige, semiopenbare as geworden naar een ontwerp van tuin- en landschapsarchitect Bart Hoes. De route leidt 24 uur per dag vele fietsers en voetgangers (wandelen/fietsen) van en naar het Centraal Station Leiden en het museum Naturalis en achterliggende universiteitsterreinen. Uiteraard is het tevens een aantrekkelijke route voor de bezoekers en medewerkers van het LUMC zelf. Een as die nu nog maar op twee punten wordt doorkruist: enerzijds door de entree voor de expeditie en anderzijds door de ambulanceroute.

Als blikvangers zijn weerszijden van de route grote, conisch gevormde boomkuipen geplaatst. Deze opvallende ‘steel planters’, zoals ze in the City of London worden genoemd alwaar de lokale gemeente inmiddels belangstelling heeft getoond voor deze bijzondere objecten, zijn gemaakt van cortenstaal. De boomkuipen zijn 50 cm in de grond ‘verzonken’ tussen de betontegels. Door dit ontwerp van Bart Hoes lijken de boomkuipen te zweven in de bestrating.

De boomkuipen geven plek aan 40 stuks witte, meerstammige berkenbomen, met aan de voet groepen Lampenpoetsergras, dat met z’n wuivende blad op zichthoogte zorgt voor een sierlijke en groene uitstraling. Maar ook vanuit de hoogbouw is het een aangename, groene buitenruimte. De boomkuipen vormen als geheel, binnen het stedelijke landschap van het ziekenhuisterrein, de groene long van het LUMC, samen met de in een strak ritme geplante bomen (Valse Christusdoorn). Veel aandacht is voorts geschonken aan de mate van openheid en sociale veiligheid binnen het terrein, waarbij extra veel onderzoek is uitgevoerd naar vorm, uitstraling, effectiviteit en kwaliteit van de buitenverlichting (model ‘Kipp Post’). De Museumroute is uitgegroeid tot een uitnodigende buitenruimte waar men, liefst in de zon, lekker kan wandelen of even een bankje kan pikken.

Alle projecten
Project aanmelden

project 20 van 25

Betonnen bestrating, oneindig veelzijdig